in memoriam jot theys

Jot was een van de stichters van Komma, en van in het prille begin bevlogen als geen ander. Niets des mensen was hem vreemd, en er was weinig dat aan zijn kritische blik ontsnapte. Jot kon vitten dat het een lieve lust was (wij noemen dat “kreften”), en hij “kreftte” met onverholen plezier op alles en iedereen: zijn medemensen (man en vooral vrouw), de politieke toestand, de andere Kommassen, het “lawaat”, de wereld en zijn eigen… Maar hij deed dat met zoveel humor, en hij legde zo dikwijls de vinger op de wonde, dat daar de prachtigste teksten uit ontstonden. En teksten spuide Jot aan de lopende meter: liedjesteksten, gedichten, rijmelarijen, monologen, dialogen, sketches… Vrijwel alles wat Komma bracht was van de hand van Jot. Helaas liet zijn gezondheid te wensen over, en dat was ook de reden waarom hij zich in 1996 genoodzaakt zag zijn Komma te verlaten. Maar voor opvolging werd gezorgd, en Jot zag dat het goed was… Komma bleef in goede handen… En dan die mokerslag: veel te vroeg en totaal onverwacht moesten we afscheid nemen van Jot. Het is nu al een paar jaar geleden, maar vergeten doen we hem niet. We zullen zijn “gekreft” blijven missen…

Als een Hoge Boom

Als een hoge boom wordt geveld,
wordt eerst zijn kruin gesnoeid,
opdat hij bij het vallen
geen kleine bomen raakt,
en desondanks, zodra hij is gevallen,
laat hij een leegte na,
want alle bomen rondom hem
hadden zich aan hem aangepast
en nu hij tussen hen verdwenen is,
hebben zij hun evenwicht verloren.

Als een hoge boom wordt geveld,
vaart een luide zucht door het bos
en als hij is gevallen,
is er eerst diepe stilte,
stiller dan het ooit in ’t bos is
en het kreunen van de wind
in de kruinen van de bomen
wordt dan luider maar ijler,
zoals een symfonie
waarin het solo-instrument ontbreekt.

Leo "Jot" Theys