Toen Komma in '69 begon zat Tuig nog in zijn papa, de genaamde "Nand" Buyl.
We herinneren hem er nog wekelijks aan, maar hij verdringt die herinnering als geen ander.  Raar hè?

Nochtans duurde het tot september '91 voor Komma Tuig in zijn hart sloot, maar het was dan wel voorgoed.
Nog nooit had Komma een drummer als Tuig, en maar goed ook.  Stel u voor dat iemand anders zijn plaats had ingenomen: dat had zijn papa nooit goedgekeurd, en zijn mama al helemaal niet.

De varkensvellen hebben voor Tuig geen geheimen, en dat vinden de andere Kommassen eigenlijk een beetje verontrustend.  Maar dan ook weer niet zó verontrustend dat ze een andere drummer zouden willen.